Een Dominicaans restaurant zonder cocktails. Wij ontwikkelden het concept en ontwierpen alles eromheen: van de poster op het raam tot de knop op de kassa.

Een cocktailavond met een poster erbij. Zo leek de vraag. De echte vraag lag bij de gasten.
La Bandera serveerde Dominicaans eten, maar geen cocktails. Gasten wilden na het eten nog iets drinken voordat ze gingen stappen.
Om 23:00 ging het restaurant dicht. Het uitgaansleven komt pas later op gang. Daartussen zat een gat, en dat gat werd ons concept.
Samen met eigenaar Irving Eleonora kozen we voor een vast moment: één keer per maand een eigen cocktailavond. Geen losse actie, maar een avond die mensen in hun agenda zetten.
We begonnen bij het verhaal. Elke cocktail kreeg een Dominicaanse naam met betekenis. Marina Sefa, naar de grootmoeder die La Bandera inspireerde. La Trinitaria, naar het genootschap achter de onafhankelijkheid. Een drankje werd een gesprek aan tafel.
Een maandelijkse avond vraagt om een systeem, niet om losse ontwerpen. Vaste naam, vaste tijden, en een happy hour als trekker: alle cocktails €7,50 in het eerste uur. En we ontwierpen de operatie mee, tot achter de bar.
Elke editie kreeg hetzelfde skelet en een eigen jas. Carnaval, Halloween, winter, zomer. Herkenbaar genoeg om te onthouden. Nieuw genoeg om opnieuw te delen.
Logo bovenaan, datum en tijd in een vast blok, het woordmerk in het midden, handen die het glas heffen. Alleen de jas wisselt per maand.



Alles wat de gast zag, en alles wat de bar nodig had, kwam uit één hand.
Handgeschreven letters die voelen als een Caribische bar. Daaromheen een vaste beeldtaal: handen met glazen, een zon of maan als podium, palmen, en een palet dat per seizoen wisselt.

Poster voor het raam en de toiletten, A6-flyer, Instagram-post, stories, Facebook-eventcover en korte videostories. De achterkant van de flyer droeg één boodschap: elke cocktail is ook als mocktail te bestellen.


Voor de zomer schoten we op het terras: cocktails in de maak, gasten aan tafel, het bord van La Bandera boven de deur. Die beelden werden korte stories met het vaste frame eromheen. Met motion brachten we ook illustraties in beweging, zoals de bachata-story voor april.
Negen cócteles en vijf bocadillos, met prijs en een korte omschrijving per drankje. De kaart vertelt het verhaal en neemt de bestelling op.

Receptkaarten met exacte maten in ml, zodat elke Mojito hetzelfde smaakt. Een bestellijst die happy hour en normaal tarief scheidt. En 21 kassa-iconen: elk drankje met één tik aangeslagen, ook in de drukte van het eerste uur.

Een greep uit de 21 kassa-iconen, zoals ze in de SumUp-kassa stonden. Paars is het normale tarief, oranje het happy-hour-tarief, roze de bocadillos. Tik ze aan.
Een campagne die stopt bij de poster, stopt bij de deur. Deze liep door tot aan de kassa.
De zaterdag trok meer publiek. Dus verhuisde de avond, en kreeg een nieuwe naam: Sábado de Sabores, elke laatste zaterdag van de maand.
Nieuwe naam, nieuw logo, hetzelfde systeem. Omdat de beeldtaal stond, kon het concept mee verhuizen zonder opnieuw te beginnen. Consistentie stapelt zich op.



Wij denken eerst na over waarom mensen komen, en ontwerpen daarna alles wat ze zien. Van concept tot kassa. Geen eenmalig project, maar iets dat groeit.
Plan een kennismaking